*Jirashimosu

Απόψε κλείνουμε μια γεμάτη χρονιά. Μια χρονιά στους δρόμους της Ελλάδας και στις νύχτες της Αθήνας. Μια χρονιά που ξεκίνησε ακριβώς ένα χρόν...

Η ιδέα μιας γυναίκας μέσα στη νυχτερινή αϋπνία της να κυνηγάει το φεγγάρι μου φάνηκε απείρως θελκτική. Το "παιδική παράσταση" δεν ...

Υπάρχει μια κατηγορία ανθρώπων που συναντώ σπάνια, γι' αυτό και τους θαυμάζω: αυτοί που ονομάζω οι "φυσικοί άνθρωποι". Οι φυσι...

Τα έχουμε ξαναπεί. Είμαι στη φάση που συγκινησιακά έχω τον γενικό κατεβασμένο. Όλα τα δυνατά συναισθήματα μου φαίνονται ήδη βιωμένα και αποφ...

Μια πολυτέλεια μη στερήσεις ποτέ από τον εαυτό σου: τα όρια του. Είτε φτάνουν μέχρι την πόρτα του σπιτιού σου, είτε μέχρι το φεγγάρι και τα ...

Ο Sam Mendes συνδέει τη νέα τεχνολογία του iPhone 4 της Apple με τη νοσταλγία και μεταμορφώνει ένα τηλέφωνο από απλό φετίχ σε κλασικό κομμά...

Να σου πω γιατί δε γράφω πια; Γιατί το μυαλό μου αρνείται πεισματικά να παραδοθεί στο βάθος ενός συλλογισμού. Για πολλοστή φορά κατεβάζει ρο...

Έχω ένα μουσείο. Ψέματα. Έχω πολλά. Για το κάθε τι κι από ένα. Έχω ένα μουσείο για το πιο παλιό παρελθόν μου το γονιδιακό. Έχω ένα άλλο για ...

Σου 'χω μιλήσει για τη σχέση μου με τις μεταβάσεις, έτσι; Αν με διαβάζεις τακτικά, αυτή τη στιγμή γνέφεις καταφατικά με συγκατάβαση. Και...

Ναι, εσύ... με τα υψωμένα χέρια στο μπαλκόνι της Casa Rosada. Εκεί στην αρχή της Δεύτερης Πράξης. Κοίτα που θα ανταμώσουμε ξανά τόσα χρόνια ...

Η φροντίδα μου δεν αξιώθηκε ποτέ κανένα ζωντανό πλάσμα. Καμιά ευθύνη δε μου ανατέθηκε ποτέ και τίποτα απροστάτευτο δε βρήκε καταφύγιο στην π...

Κι όσο τα συγκινητικά έρχονται από εκεί που δεν τα περιμένεις, υπάρχει ακόμα η χαρά μιας Άνοιξης...

Σβήνουν τα φώτα. Οι φωνές του κόσμου σταδιακά γίνονται ψίθυροι. Περιμένεις στην κουίντα. Εγώ μαζί σου λίγο πιο πίσω. Στην οθόνη ξεκινά να πα...

Ήταν ένα μεγάλο ανούσιο τραπέζι, από αυτά που συντίθενται από πρόσωπα αβάσιμης οικειότητας. Φίλους που τους μάζεψαν οι περιστάσεις, η τυχα...

Δεύτερο Ραντεβού μας με τους Έρωτες. Ακόμη μια φορά στους δρόμους της Αθήνας. Κωδικό όνομα: Άνοιξη. 20 Αθηναίοι μοιράζονται τις ιστορίες, τι...

(είδες άμα περνάς καλά πως περνά ο καιρός;)

Δυο χρόνια πριν, τέτοια εποχή, σου έγραφα αυτά . Ήταν ο, τι μου είχε έρθει το χαρτί του στρατού. Και ο iron man ήρθε σαν από μηχανής θεός, ό...

Ένα μόνιμο παράπονο που έχω από τις πρόβες των παραστάσεών μας, είναι ότι δε μπορώ να τις ευχαριστηθώ όσο θα ήθελα. Ενώ πάνω σε μια άδεια σκ...

Βλέπεις πόσο εύκολα γίνεται η ζωή σινεμά; δε χτυπιέμαι άδικα εγώ να το λέω συνέχεια. Θέλει μόνο ένα soundtrack να μοιράζεται στα δυο, μια τυ...

Ένα ταξίδι μπορεί να γίνει σε ένα απρόβλεπτο τραπέζι ενός μικρού καφέ, πάνω σε μια παρόρμηση της στιγμής. Μπορεί να πέσει σαν πρόταση κεραυν...

Αγαπώ την ποίηση του δρόμου. Αυτή που ανασαίνει η μαραζώνει σε βρώμικους και καθαρούς τοίχους της πόλης. Την καταγεγραμμένη με ανεξίτηλο μαρ...

"Η Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου αποτελεί ευκαιρία για να γιορτάσουμε το Θέατρο στις τόσες και τόσες μορφές του. Το θέατρο είναι πηγή διασκέδ...

Όταν επικοινώνησε μαζί μου ο Σπύρος Αραβανής και μου ζήτησε να πω δυο λόγια για τη Στέλλα Βλαχογιάννη και το Ιατρείον Ασμάτων ομολογώ πως μο...

«Ξέρεις γιατί η Άνοιξη μας αποσυντονίζει, έτσι;» Η πρόταση διατυπώθηκε από το πουθενά και ήταν αρκετά απρόσμενη για να τραβήξει την προσοχή...

Μες στην καρδιά μου ακούγεται ένα ποίημα. Αντηχεί σ’ όλο μου το σώμα η μουσική του κι όταν είμαι απαυδισμένος μου δίνει φτερά. Μου ψιθυ...

Τα Εισιτήρια Διπλά είναι ένας δίσκος για τη μνήμη: την πρόσφατη και αυτή που χάνεται στο χρόνο. Έχουμε ένα θέμα οι τρεις μας με τη μνήμη. Κρ...

Αύριο, Τρίτη 16 Μαρτίου, στις 20.00, ο Jirashimosu (με το που προσγειώνεται από Θεσσαλονίκη) έχει την τιμη (και το άγχος) να μιλήσει για τη ...

[Δευτέρα 15 Μαρτίου 2010]

Για τη γιατρό της καρδιάς μου, σου έχω ξαναμιλήσει. Και να μη σου έχω ξαναμιλήσει, την έχεις ακούσει κάποια μεσάνυχτα Τετάρτης στο Ιατρείο Α...

Την είπαν μέτρια. Την είπαν απογοήτευση. Την είπαν δέσμια της Disney και των άγραφων κανόνων της αγοράς στην οποία απευθύνεται. Κι όμως –κατ...

Χτες βράδυ, σε ανύποπτο χρόνο, βρήκα στην τσέπη του παλτού μου ένα τσαλακωμένο κομμάτι χαρτί. Ήταν ένα εισιτήριο σινεμά που μετρούσε μια βδο...

...and another hundred people just got off of the train... (όταν σε ξυπνάει ένας στίχος σαν απάντηση.)

Δεν έχω θέμα να σε ψάχνω μές στον κόσμο: εκεί παίζει να σε βρω - αλλά να σε ψάχνω μέσα σου, πάει πολύ: εκεί χάνω από χέρι.

Ζω μια παράξενη ιστορία. Και λέω να την αφήσω να είναι παράξενη -για λίγο καιρό ακόμα- γιατί παίρνει διαστάσεις συνωμοσίας. Και ξεφεύγει απ...

bang!

Βγήκαμε με τη Βάσια στους δρόμους. Μαζί τους. Τους ρωτήσαμε τί αγαπάνε σ' αυτή την πόλη, πώς αγαπάνε, γιατί αγαπάνε, τί θυμούνται και τί...

Σκέψου μια παλιά φωτογραφία. Τυχαία. Όχι συγκεκριμένη από τα προσωπικά σου άλμπουμ. Μια φανταστική εικόνα που δεν αναπαριστά κανέναν γνωστό ...

"Είμαι ευτυχισμένος" δήλωσε ο Ιππότης, πριν λίγο καιρό, και με σόκαρε. "Πως μπορείς να δηλώνεις κάτι τέτοιο" τον ρώτησα ...

Ξεκίνησα να γράφω για την πανσέληνο και τις ολέθριες συνέπειες της. Δεν ξεκίνησα απλά. Το έγραψα. Και το πόσταρα. Και το κατέβασα μετά από δ...

Έχω να σου μιλήσω για ένα παράσημο. Μου απονέμεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα σε λαμπρές τελετές που οργανώνω μόνος μου. Τα πάντα έχουν μι...