*Jirashimosu

Μεγάλη κουβέντα για το σλόγκαν “Je Suis Charlie”, που έσπευσαν να υιοθετήσουν ευαισθητοποιημένοι χρήστες των social media με αφορμή τη...

"...και τη Fontana di Trevi;  Για ποια την επιδιορθώνουν;"

Ένα μικρό βηματάκι στη νέα χρονιά. Ίσα να μη χαθεί η σειρά. Ίσα να κλείσει η δεκαετία. [Κανονικά εδώ θα έπρεπε να μπουν οι δε...

Οι «Αγάπη Ρε+» σε έναν ραδιομαραθώνιο 12 ωρών στον Αθήνα 9.84 «για να μη γίνει ο κόσμος φυλακή» ...

 Πριν από ένα χρόνο δέκα αγαπημένοι ραδιοφωνικοί παραγωγοί της ελεύθερης (κάποτε) ραδιοφωνίας αποφάσισαν να ενώσουν δυνάμεις και να πρ...

 Θα κατέβω με το τρόλεϊ στην Ομόνοια. Γραμμή 2: η Κόκκινη. Αυτή που παίρνω σπάνια. Θα πρέπει να έχω το νου μου στις στάσεις. Μπερδεύω ...

Πάνε κάποια χρόνια, που η lifo μου είχε ζητήσει να απαριθμήσω τις δέκα πιο αγαπημένες μου ταινίες όλων των εποχών. Άθλος. ...

Και σου λέει - κρατώντας σφιχτά την κουπαστή: "Αν θέλεις τον Έρωτα παίρνεις και τον Πόνο, όπως αν θέλεις την Ειρήνη παίρνεις και ...

Οκέι, το καταλαβαίνω. Καταλαβαίνω να μη σε αγγίζει το μαχαίρι που κάθε τρεις και λίγο καρφώνεται στην κοιλιά ή στην πλάτη ενός μετανάσ...

Στάμος Σέμσης - Νατάσσα Μποφίλιου - Jirashimosu Νέο ταξιδάκι του κατακαλόκαιρου.

Υπήρχε κάποτε ένα αγόρι που συνομιλούσε με τα όνειρα. Συνομιλούσε μαζί τους όπως οι εκπαιδευτές των θηρίων. Όταν ονειρευόταν κάτι άσ...

Το όνειρο πήγαινε κάπως έτσι: είχα -λέει- ένα αγαπημένο γατί (στα όνειρα μου υπάρχει πάντα ένα συγκεκριμένο γατί που επανέρχεται περιο...

Επικρατεί η άποψη ότι κάποιες λέξεις είναι ξύλινες. Ο καιρός κι η χρήση έχουν περάσει από πάνω τους και τις έχουν αποξηράνει. Οι ξύλινε...

Είθισται κάθε χρόνο τέτοια μέρα να κάνω έναν απολογισμό της χρονιάς που πέρασε. 6 και παραπάνω χρόνια είμαι πιστός στην παράδοση. Φέ...

Η Brigitte Bardot επισκέπτεται τον Pablo Picasso στο ατελιέ του στις Κάννες το 1956. Ένα θέμα για μονόπρακτο.

Την Παρασκευή που μας πέρασε ήμουν έξω από το θέατρο Χυτήριο. Δε μπορούσα να κάνω αλλιώς. Ήταν μια παρουσία που τη χρωστούσα σε κάθε ε...

Είμαι μια χελώνα. Νιώθω σαν να κουβαλάω στην πλάτη μου βάρος πολύ. Έναν κόσμο ολόκληρο. Βάρος που με κάνει δυσκίνητο. Βάρος που πλακώνε...

(Παύση) - Θα 'θελα μια ελιά. ΣΤΕΛΑ:  Ελιά; Δεν έχουμε. ΤΖΕΙΜΣ:  Πως το ξέρεις; ΣΤΕΛΑ: Το ξέρω. ΤΖΕΙΜΣ:...

Τι σε νοιάζει κι εσένα τι σκέφτομαι πια;  Εδώ δεν ενδιαφέρει εμένα καλά - καλά. Όλα στη σειρά. Όλα καλά. Όλα ήσυχα.  Και τα απρόσμεν...

Ένας σπόρος που γυρίζει στον τόπο του, είναι ένας σπόρος που πάει να βλαστήσει‧ ένας Ρωμιός που γυρίζει στον τόπο του, είναι ένας άνθρ...

Επίσημη μέρα κυκλοφορίας για τις "Μέρες του Φωτός" σήμερα: ένα album που φτιάχτηκε με πολύ κόπο και φροντίδα κι όπως όλα τ...

Θλιμμόνος νιώθεις όταν καταπίνεις κατά λάθος μια οδοντογλυφίδα. Όταν μαθαίνεις ότι ο πατέρας σου είναι γερμανόφωνος Ελβετός. Όταν ...

Μια στο τόσο, αποφασίζω να αγαπήσω μια σειρά και να της αφιερώσω μια ολόκληρη ανάρτηση. Αν δε με απατά η μνήμη μου, αυτό έχει να συμβε...

 "Είναι τιμή μου που το Διεθνές Ινστιτούτο Θεάτρου στην UNESCO μου ζήτησε να παραθέσω αυτό τον χαιρετισμό τιμώντας την 50ή επέτει...

"Υπάρχουν δυο τρόποι να ερωτεύεσαι, λένε οι νοικοκυρεμένοι άνθρωποι: πρώτον, μέσω των πόθων και, δεύτερον, μέσω της φαντασίας. ...

Οι Έλληνες είμαστε ένας φλογερός λαός της Μεσογείου που αγαπά τις εικόνες. Όχι τόσο τις ιδέες, όσο τις καθαρές έντονες εικόνες. Κάτι θ...

"Αν χρειάζεται, γύρισε τον κόσμο‧ όμως να 'σαι πίσω μια ώρα πριν πεθάνω." Κάπως έτσι καταλήγει αυτό το πένθιμο ερωτικ...

Είναι γεγονός που επιβεβαιώνεται καθημερινά: ζούμε στις μέρες που ακόμα και η πιο απρόσμενη είδηση, φαντάζει λογική, ένα φυσικό επακόλ...