*Jirashimosu

Κλειστοί δρόμοι,  βουνά από σκουπίδια,  ζέστη,  άνθρωποι ζαλισμένοι από τρελά φεγγάρια,  ψυχαναγκαστικος συνωστισμός σε φεστι...

Ο Δημήτρης Παπαϊωάννου, ως γνήσιος εμπνευσμένος δημιουργός είναι, χρόνια τώρα, ο κατασκευαστής και διαχειριστής ενός αυτόνομου καλλι...

Μιλάω με τη μάνα μου στο τηλέφωνο καθημερινά (η σχεδόν καθημερινά). Συνήθως με πρωτοβουλία δική της. Ή των ενοχών μου όταν έχω αγνοήσε...

Γενική δοκιμή για την EVITA μας απόψε και μετράω τις ώρες. Από αύριο παραδίδουμε στο κοινό μια δουλειά που προσωπικά αγάπησα πολύ. Θα ...

Πρώτη μέρα στο αμφιθέατρο του τμηματος θεατρικών σπουδών του πανεπιστημίου Αθηνών - κάπου στις αρχές του 21ου αιώνα.Έκτος όροφος - αίθ...

Κάθε ξημέρωμα Βγάζω βόλτα ενα θυμό Που θελει ημέρωμα Ενα χάδι σου στο λαιμό Θυμό για τα άχρηστα ξενύχτια μου Θυμό για τα άσ...

Ο Πειραιάς συννεφιασμένος. Μια μπάντα προβάρει ποστ ροκ όνειρα. - To σετ του Απρίλη - Ντραμς ρυθμικά. Θορυβημένα περιστέρια. ...

Υπέροχη άγνωστη μου φιλόμουση κυρία μυθικής ηλικίας μού έπιασε την κουβέντα χτες βράδυ στην πρεμιέρα των "Τοπίων" στη Νέα Λυ...

Για το χρόνο που φεύγει (εύχομαι και για πολλά - πολλά χρόνια που θα έρθουν) ο ένας και μοναδικός απολογισμός μου. Μακάρι να ισχύει λέ...

H Κυριακή είναι μυρωδιές: μυρίζει φρέσκο καφέ και απόπειρα πρωινού αν κάποιος σ’ αγαπά αρκετά κι έχει χρόνο και διάθεση να στο φτιάξε...

Καμιά φορά, όταν με ξεχνάω, μπαίνω εδώ και με θυμάμαι: πού ξεκίνησα,  πού αμφεβαλα,  πού παρασύρθηκα, πού επέστρεψα,  πού ...

Άλλη μια χρονιά που δεν αρρώστησα · που με αγάπησαν ·  που δεν φτώχυνα. Που χω τα δόντια μου και τα μαλλιά μου. Άλλη μια χρονιά π...

Τι μου λείπει απ' την Αθήνα; Τι λείπει από αυτή την ομορφάσχημη πόλη που τα έχει λίγο πολύ όλα σαν από πάντα (ή, τουλάχιστον, έτ...

Άννα του Μετρό  κάνεις τον πόνο δουλειά Κρατάς στην αγκαλιά Δύο χρονών μωρό. Στέκεσαι πάντα βουβή  Γκρίζα σκιά στα σκαλιά ...

Έχω ένα κακό. Γεννήθηκα ψύχραιμος. Έχω ευχηθεί πολλές φορές να ήμουν παράφορος. Να είχα καταπιεί ένα διαβολάκι που θα μου φοράει  τη...

"Θ' αγαπήσεις αυτό που αγαπώ κι αυτό που μ' αγαπά: το νερό, τα σύννεφα, τη σιωπή και τη Νύχτα· την απέραντη και πρά...

Πρεμιέρα αύριο για το περίφημο "Piaf" της Pam Gems στο Εθνικό (Σκηνή Κοτοπούλη - Rex). Δεν ξέρω αν η Ελεωνόρα "είναι...

Σκέφτομαι ότι σε όλες τις σπουδαίες ιστορίες, κανείς ποτέ δε συγκράτησε την αρχή, ούτε προέβλεψε με ακρίβεια το τέλος. Κι ίσως - ίσω...

Ο Α μπαίνει στη σκηνή. Στέκεται μετωπικά στο κοινό. Τους κοιτάζει για λίγο. Μπαίνει ο Β. Στέκεται πλάι του. Κοιτάζονται για λίγο. Γυρίζ...

Μεγάλη κουβέντα για το σλόγκαν “Je Suis Charlie”, που έσπευσαν να υιοθετήσουν ευαισθητοποιημένοι χρήστες των social media με αφορμή τη...

"...και τη Fontana di Trevi;  Για ποια την επιδιορθώνουν;"

Ένα μικρό βηματάκι στη νέα χρονιά. Ίσα να μη χαθεί η σειρά. Ίσα να κλείσει η δεκαετία. [Κανονικά εδώ θα έπρεπε να μπουν οι δε...

Οι «Αγάπη Ρε+» σε έναν ραδιομαραθώνιο 12 ωρών στον Αθήνα 9.84 «για να μη γίνει ο κόσμος φυλακή» ...

 Πριν από ένα χρόνο δέκα αγαπημένοι ραδιοφωνικοί παραγωγοί της ελεύθερης (κάποτε) ραδιοφωνίας αποφάσισαν να ενώσουν δυνάμεις και να πρ...

 Θα κατέβω με το τρόλεϊ στην Ομόνοια. Γραμμή 2: η Κόκκινη. Αυτή που παίρνω σπάνια. Θα πρέπει να έχω το νου μου στις στάσεις. Μπερδεύω ...