Thursday, January 05, 2012

Οι Μέρες του Φωτός



«Οι μέρες του φωτός που ξέφτισαν μέσα σου, όπως η βροχή πάνω στις μπαντερίγιες της γιορτής...»
Pablo Neruda


Οι Μέρες του Φωτός είναι ένας δίσκος για το τέλος μιας γιορτής. Για την ενηλικίωση ή την απόπειρα ενηλικίωσης. Χωρισμένος στα δύο επιχειρεί να ανιχνεύσει σε ποιο σημείο βρισκόμαστε και που πηγαίνουμε σε μια εποχή που όλα αλλάζουν. Ωστόσο δεν γίνεται να εξετάσουμε τίποτα χωρίς να γυρίσουμε στην αφετηρία: από που ξεκινήσαμε, ποιοι ήμασταν πριν γίνουμε αυτοί που είμαστε.

Οι Μέρες του φωτός τραβούν μια νοητή γραμμή ανάμεσα στο παρόν και το παρελθόν, ακολουθώντας την πορεία μιας γυναίκας στο σήμερα και στο χθες: η ηρωίδα θα μπορούσε να ήταν ήρωας, ήρωες ή ηρωίδες. Θα μπορούσε να ζει στην Ελλάδα, στην Ευρώπη ή στην Αμερική, σε όποιο μέρος του κόσμου συνέθεσε και συνέτριψε την ταυτότητά του κάτω από τον δυτικό πολιτισμό. Το μόνο σίγουρο είναι πάντως ότι ηλικιακά βρίσκεται γύρω στα 30. (από σύμπτωση και μόνο μοιραζόμαστε την ηλικία της.)

Η πρώτη πλευρά το σήμερα, το τώρα: η ελευθερία του έρωτα, η ιδεολογική πολυρρυθμία, η αυτοδιάθεση του νου και του σώματος, η γνώση, η μοναξιά, η ανασφάλεια, τα ερωτήματα. Ήχοι και σκέψεις σύγχρονα, αγωνίες της εποχής. Η ατμόσφαιρα μιας νυχτερινής εξόδου ή της επιστροφής σε ένα άδειο, ηχομονωμένο δωμάτιο με θέα σε έναν ακάλυπτο. Ίσως το πρώτο – πρώτο διαμέρισμα της ενήλικης ζωής, το οποίο θα έχει προλάβει να ματαιώσει το πολύ κάνα – δυο έρωτες.

Η δεύτερη πλευρά το χτες: ο ρομαντισμός, η νοσταλγία, ο υπαινιγμός του έρωτα και η μονιμότητα των σχέσεων. Ο φόβος για τις δυσκολίες της ζωής, η εξάρτηση, η ανελευθερία κι η πείρα της ζωής. Ο άνδρας, η γυναίκα, οι ξεκάθαρες σχέσεις των φύλων. Η χώρα που υπήρχε ακόμα με μια υπόσταση συλλογική. Μουσικές γνώριμες, κυτταρική μνήμη, συναίσθημα, όργανα φυσικά, ακουστικά σα σώματα ανθρώπινα. Μια γυναίκα μιας άλλης εποχής ετοιμάζεται να βγει. Ένα ανοιχτό ραδιόφωνο παίζει. Γύρω της φτηνά ρομάντζα και τα φαντάσματα από ντίβες του σινεμά κι από ανεκπλήρωτους έρωτες που γεννιούνται και πεθαίνουν στους τοίχους μιας κάμαρας.

Πρόσωπο κλειδί ένα φάντασμα: η μάνα. Η γυναίκα στον καθρέφτη, η εμπειρία, η προστασία από την κακία του κόσμου, η σταθερή αγάπη, η ασφυκτική αγάπη, η μόνη σίγουρη και μόνιμη αγάπη. Το φάντασμα έρχεται και φεύγει όμως είναι πάντα παρόν και στις δυο πλευρές του δίσκου. Η γυναίκα στον καθρέφτη, ίσως δεν είναι άλλη τελικά από την ίδια την ηρωίδα μας που περιπλανιέται στις εποχές και τα τραγούδια προσπαθώντας να απαλλαγεί από τα φαντάσματά της μνήμης της.


ΥΓ: Έφτασε λοιπόν η στιγμή να παρουσιάσουμε ζωντανά τις Μέρες του Φωτός: ίσως την πιο αγαπημένη και προσωπική μας δουλειά μέχρι σήμερα. Με τη Νατάσσα Μποφίλιου και το Θέμη Καραμουρατίδη (τη Σαντέζα και το Θεμάκο) και πάνω απ' όλα τη σκηνοθετική ματιά του μέγιστου Γιάννη Κακλέα, θα επιχειρήσουμε να κάνουμε εικόνα τις σκέψεις και τα συμπεράσματα των 30 μας χρόνων. Από τις 4 Φεβρουαρίου και για λίγες παραστάσεις στο Gazoo. Η μεγάλη μας αγωνία και το μεγάλο μας στοίχημα. Ελπίζουμε να σας δούμε εκεί.



14 comments:

ασωτος γιος said...

καλη χρονια, ποτε κυκλοφορεί?

mahler76 said...

καλή επιτυχία μικρέ :)

renata said...

Αγάπη και στους τρεις σας πολλή <3 Ανυπομονώ!

Jirashimosu said...

Ευχαριστούμε για τις ευχές! Αν όλα πάνε καλά αρχές Φλεβάρη κυκλοφορούμε (μαζί με τις παραστάσεις...)

ιακωβος said...

λιγες μονο παραστασεις; εγω χρειαζομαι τουλαχιστον πεντε. αμα ειναι πανω απο πεντε, νταξει

prosperous said...

Ανυπομονησία μεγάλη!!!! και φυσικά θα είμαστε εκεί! Καλοτάξιδο να είναι!:)

Κατερίνα Σ. said...

Ίσως αυτό το σχόλιο να είναι περιττό. Ίσως να είναι ανάγκη έκφρασης. Ίσως να είναι και αφορμή για ένα μεγάλο ευχαριστώ: για την επιμονή, την έμπνευση, τη δημιουργικότητα, την επαγρύπνιση, την προσπάθεια. Ένα μεγάλο ευχαριστώ για το ταξίδι (άνευ εισητηρίου επιστροφής). Ένα μεγάλο ευχαριστώ γιατί μεταφράζετε σε μουσική τις σκέψεις και τα κρυμμένα (ή και κλεμμένα) όνειρα πολλών.

Ψάχνουμε για ήρωες και ηρωίδες. Στο σήμερα. Όχι σε ένα παρελθόν το οποίο δε ζήσαμε άρα και δεν μπορούμε να το νοσταλγούμε. Ψάχνουμε για ήρωες καθημερινούς, συντροφικούς και... διαφορετικούς. Ένα μεγάλο μπράβο και ένα μεγάλο... keep walking!

ΥΓ: για τη Νατάσσα,

"Η μουσική μεταγράφεται στη "χάρη" της κίνησης, της χειρονομίας. Χάρη σημαίνει ρυθμό κάλλους που καλεί στην τρυφερότητα -κλήση απτή όσο και η μουσική της φωνής. Ο έρωτας μεταλλάζει τις χειρονομίες, μεταλλάζει το βάδισμα, την κίνηση της κεφαλής, των ώμων, δίνει ρυθμό στο κορμί -κάτι σανν συνεσταλμένη χορευτική διάθεση, ανεπαίσθητο κύμα κρυμμένης χαράς".

Γιανναράς, Χρήστος. (1990), Σχόλιο στο Άσμα Ασμάτων.

estelle said...

Σα να λέμε ότι πρέπει να κλείσω εισιτήρια...

xx

Christina said...

Ημέρα φωτός η σημερινή. Εύχομαι τα καλύτερα για το δικό σας το φως, ευχή όχι ανυστερόβουλη εντελώς, γιατί έτσι γίνεται, αν είναι ισχυρό,θα διαχυθεί,θα φτάσει ίσαμε τα μέσα τα σκοτάδια ημών των ακροατών, καθόλου λίγο, προφανώς...

Ξέρουμε πως έγινε με αγάπη η δουλειά αυτή. Με αγάπη θα την υποδεχτούμε κι εμείς!
Να είστε καλά και να κρατάτε τη φιλία σας ζωντανή!

Zelatina said...

Καλή επιτυχία, πραγματικά ανυπομονούμε! :D :D :D :D :D

Θράσος said...

Καλή επιτυχία

Dio Spyratos said...

30 ανοίγουν οι γραμμές για κρατήσεις...εγω (dio_rs) η (loveangel) απο instagram και δυο φίλοι μας ζούμε για την πρεμιέρα και για να ακούσουμε το νεο δίσκο...ελπίζουμε να
Βρούμε τραπέζι,και θα χαρούμε να σε γνωρίσουμε απο κοντα επιτέλους.
Καλη επιτυχία Γεράσιμε για τις παραστάσεις και για το νεο δίσκο.

Jirashimosu said...

Θα σας περιμένουμε με χαρά. Κάπου εκεί γύρω θα περιφέρομαι, ελάτε να γνωριστούμε.

Anonymous said...

ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΕΧΩ ΛΟΓΙΑ.ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑ ΣΤΗΝ ΠΡΕΜΙΕΡΑ ΣΤΟ ΓΚΑΖΙ-ΛΕΩ ΣΑΣ ΓΙΑΤΙ ΣΑΝ ΟΜΑΔΑ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΣΑΣ ΒΛΕΠΩ- ΚΑΙ ΠΡΟΧΘΕΣ 25/4/12 ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ.ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ,ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ,ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ.ΜΑΣ ΚΑΤΑΚΛΥΣΑΤΕ ΜΕ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ.ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΝΑ ΒΑΛΩ ΤΟ ΝΕΟ ΣΑΣ CD ΣΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ.
ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΜΑΣ ΔΙΝΕΙ ΝΕΑ ΟΜΟΡΦΑ ΑΚΟΥΣΜΑΤΑ,ΕΤΣΙ ΓΙΑ ΝΑ ΨΗΛΩΝΕΙ ΛΙΓΑΚΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ.
"ΝΙΚΟΣ-ΠΑΤΡΑ"