Tuesday, April 08, 2008

Luisa whispers


1963 - Τα υγρά μάτια της Anouk Aimée ψιθύριζαν κάτι σαν:


Μείνε μόνος σου…
Πάντα μιλούσες για την ανάγκη σου να ταξιδέψεις
Άντε τώρα ζήσε μόνος…

Τράβα και βρες μια σερβιτόρα
Να της δείξεις πόσο ανεξάρτητος είσαι πια…

Εμπρός…
Πάρε τα πόδια σου
Δεν υπάρχει ο παραμικρός λόγος να θέλω να μείνεις άλλη μια μέρα
Δεν υπάρχει λέξη να σε πείσω
Δεν υπάρχει τίμημα να πληρώσω
Δεν υπάρχει πια καμιά μαγεία να αποφύγουμε αυτή τη γελοία τραγωδία που είναι να παίξουμε…
Τράβα το δρόμο σου...

Εμπρός…
Δε χρειάζεται να φτάσεις αυτό το τσίρκο ως το τέλος
Αφού όλα όσα νιώθαμε ξεφτίσανε…

Σ’ ελευθερώνω.
Μη μου παραπονιέσαι άλλο.
Τελειώνουν τα βάσανά σου, σε ελευθερώνω…

Αν αυτό θέλεις, δεν έχω πρόβλημα.
Και μη μ ευχαριστείς. Η ανταμοιβή σου είναι η πληρωμή μου
Εμπρός, φύγε κι άσε τα όλα πίσω…

Και πάρε μαζί σου όλα όσα σου ανήκουν

Κι όλα όσα είμαι…


2009 -
Τα υγρά μάτια της Marion Cotillard ετοιμάζονται να ψιθυρίσουν το ίδιο...

2 comments:

hommesweethomme said...

...& το υπόλοιπο μισό, μετά από τόσα χρόνια;

Ενθουσιάζομαι με το cast, συμμαζεύομαι με το σκηνοθέτη...

Ξέρεις πώς είναι αυτά, δίκοπα..

Jirashimosu said...

Έλα, καλός είναι ο Marshall. Στο Chicago κέντησε. Έχει άποψη για το μιούζικαλ.

[Κι ας τρέχει το μυαλό σου, όπως και το δικό μου, σε κάτι άλλα ονόματα].

Το cast πάντως όντως δεν υπάρχει...

(επίσης εσύ δεν έπρεπε να μεταφράζεις τώρα;)