Wednesday, September 01, 2010

Ανάμεσα

Ανάμεσα σε ένα φευγαλέο Καλοκαίρι και σε έναν συγκεχυμένο Χειμώνα.
Ανάμεσα στις ελαφριές κομεντί της Natalie Wood και στον πόνο της Marina Abramovic.
Ανάμεσα σε αψυχολόγητες ποσότητες αλκοόλ και σε καταπραϋντικά αφεψήματα.
Ανάμεσα σε μαγειρέματα, σερβιρίσματα, ξαναζεστάματα.
Ανάμεσα σε παρορμητικές αγορές που διαδέχονται η μια την άλλη γυρεύοντας την απάντηση στα ταχυδρομεία.
Ανάμεσα σε σχέδια που παίρνουν μπρος κι άλλα που γίνονται αέρας .
Ανάμεσα σε εικόνες και ήχους και γεύσεις από ταξίδια που έγιναν και άλλα που ετοιμάζονται.
Ανάμεσα σε πρόσωπα, σε λόγια, σε αισθήματα και σκέψεις.
Ανάμεσα σε μηχανικές κινήσεις, τηλέφωνα, ραδιόφωνα και τηλεοράσεις που παίζουν κάπου στο βάθος.
Ανάμεσα σε θορύβους μιας πολύβουης, πάντα ζωντανής πόλης, και στην απόλυτη ησυχία της ενδοσκόπησης.
Ανάμεσα σε σημειώσεις που σβήνονται, ξαναγράφονται, εμπλουτίζονται, διαγράφονται.
Ανάμεσα σε νέα δεδομένα που επιβάλλονται κι αναγκάζεσαι να ακολουθήσεις.
Ανάμεσα:
Έτσι υποδέχομαι αυτή την εποχή που λέγεται Φθινόπωρο. Μοιρασμένος στα δύο, στα τρία, στα τέσσερα...


4 comments:

Christina said...

Τίποτα το κακό στο ανάμεσα
το μοίρασμα, το χάρισμα, τη δωρεά
στο από 'κει κι από 'δω
αρκεί η διαίρεση
σε νέο να οδηγεί
κάποτε πολλαπλασιασμό
να μην κολλά
στη σπάταλη ψευδαίσθηση του τίποτα
επιμελώς ντυμένου ως δήθεν κάτι
που ζήτησε
έλαβε
κατασπάραξε
υπέρογκα ποσά

annahass said...

Αναμεσα στις αντιθεσεις που συγκλινουν τα ακρα..
Ετσι υποδεχομαι τη ζωη.
Καλο φθινοπωρο!

Συν τοις άλλοις said...

Kαλο σου φθινοπωρο!Γραφεις εξαιρετικα!

Ariadne's clue said...

"Σβήνω και ξεχνώ τα περασμένα
Ένα πρωινό όλα θά 'ναι αλλιώς
Τα κομμάτια μου ενωμένα
Θά 'χω δρόμο ανοιχτό
Και στο πλάι μου εσένα"