Thursday, June 05, 2008

about words


Ένα πράγμα με ενοχλεί στους δημοσιογράφους (και γενικότερα στους ανθρώπους που καταπιάνονται με τις λέξεις):

Να προδίδουν τα λόγια ή γραπτά τους πόσο καλές εκθέσεις έγραφαν στο σχολείο...

Η γλώσσα για να λειτουργεί (είτε το λες ενημέρωση, είτε συγκίνηση, είτε οτιδήποτε) πρέπει να αποδομείται και να εφευρίσκεται απ' την αρχή ξανά και ξανά...

Ταπεινή, κι απολύτως προσωπική μου άποψη... (μπορεί και γκρίνια της Πέμπτης)


3 comments:

7Demons said...

Εμάς πάλι μας ενοχλούν ΟΛΑ στους δημοσιογράφους,ακόμη και η ίδια η ρυπαρή τους ύπαρξη.
Και σίγουρα -εκτός μερικών εξαιρέσεων- κανείς τους δεν έγραφε καλές εκθέσεις στο σχολείο.
(για να μη σου πούμε για 2 της φάρας που πηγαίναμε μαζί σχολείο και ήταν η χαρά της αμορφωσιάς,η λατρεία του κωλοπαιδισμού και το απαύγασμα του ελαχίστου...).

etalon said...

συνυπογραφω το σχολιο των 7demons

αλήθεια

"ενα κομμενο κεφαλι γυρτο στον καναπε κι ενα γυμνο σωμα μαχαιρωμενο "

σκεψου ποσο περιττο κιτρινο εμπεριεχει...

hommesweethomme said...

"σφαγμένος"

δια στόματος ιατροδικαστή

thus, επιστημονική ορολογία

τελικά, όλοι μα όλοι διεκδικούν τη μαγνητοσκόπηση μίας δυνατής ατάκας.