Wednesday, June 01, 2011

pull marine



Έψαξα στο θησαυροφυλάκιο της μνήμης κι η απόφαση ελήφθη οριστικά κι αμετάκλητα: αυτό που αρχίζει τυπικά από σήμερα θα το πούμε καλοκαίρι, ενάντια στα δεδομένα και τις προβλέψεις. Όσο υπάρχει η μνήμη, μπορούμε να ελπίζουμε στη σιγουριά μιας επανάληψης.

6 comments:

Ε. said...

Και στο ανέφικτο μιας μοναδικότητας.

Summertime Blues said...

Ενδιαφέρον! τελικά κάπου χρειάζεται κι ο θησαυρισμός. αυτή η όμορφη μ άρεσε στην ταινία Camille Claudel.
καλό καλοκαίρι.

Christina said...

Πόσες φορές ο τύπος
κατασπάραξε την ουσία
Τη στιγμή η μνήμη
Πόσες φορές;
Κι αν η επανάληψη φάρσα
Αν παρωδία...

Προτού να τελειώσω
Σκάσε
Σ' ακούω
απ' της αυλής το πηγάδι
- όχι πισίνα -
να λες

Summertime Blues said...

μήπως είσαι η Ιζαμπέλ αυτοπροσώπως, christina?
το ωραίο του λόγου δεν αποκλείει τον αποκλεισμό...
ωραία τα σκουλαρίκια.

Christina said...

Summertime Blues, ευχαριστώ για τα σκουλαρίκια, έχω να τα βάλω καιρό... -:)
[...και ειδικότητα στον αποκλεισμό(και στον πληθυντικό αριθμό).]

Μικρές ανάσες said...

Και είναι μερικές επαναλήψεις που μόνο σιγουριά μπορούν να φέρουν σε μια εποχή που όλα αλλάζουν...