*inout

Μια μικρή μετατόπιση*. Λες η απάντηση να είναι αυτή η μικρή μετατόπιση; Ουσιαστικά δεν αλλάζει κάτι. Τι μέσα, τι έξω, τι εδώ, τι εκεί, τι με παρέα, τι μόνοι… Κι όμως μια μικρή εναλλαγή περιβάλλοντος συνίσταται. Σαν τα ζεστά κλίματα των ασθενών. Σαν τη Γιάλτα του Τσέχωφ. Σαν το Βαλς του Κούντερα. Τα ίδια γίνονται με διαφορετική υπόκρουση και άλλους φωτισμούς. Άντε ίσα ν’ αλλάξει και κάνα ενδεχόμενο. Έξω φυσάει. Μέσα όχι. Έξω γράφω. Επικοινωνώ. Δεν έχει σημασία τι. Σημασία έχει ότι. Το τι έτσι για πρόσχημα. Μια μικρή αφορμή για τη βιτρίνα. Μέσα είναι το καλό εμπόρευμα. Στις αποθήκες. Το σκονισμένο.

Αφιερωμένος στους επίδοξους αγοραστές ο έξω επαναληπτικός μου ορίζοντας

Ο μέσα από βδομάδα…

Later

Later...

When is later?

All you ever hear is "Later, Henrik, Henrik, later."

"Yes, we know, Henrik,

Oh, Henrik,

Everyone agrees, Henrik,

Please, Henrik!"

You have a thought you're fairly bursting with,

A personal discovery or problem, and it's:

"What's your rush, Henrik? Shush, Henrik!

Goodness, how you gush, Henrik! Hush, Henrik!"

You murmur: "I only-- It's just that--"

"For God's sake, later, Henrik!"

"Henrik... Who is Henrik?

Oh, that lawyer's son, the one who mumbles.

Short and boring, Yes, he's hardly worth ignoring,

And who cares if he's all dammed--"

I beg your pardon--

"Up inside?" As I've often stated, It's intolerable being tolerated.

"Reassure Henrik, Poor Henrik. Henrik, you'll endure Being pure, Henrik."

Though I've been born, I've never been!

How can I wait around for later?

I'll be ninety on my deathbead And the late, or, rather, later, Henrik Egerman.

Doesn't anything begin...

Stephen Sondheim "A Little Night Music" after Ingmar Bergman's "Sommarnattens leende"

At last it is done...

Όταν το πρωτoάκουσες

σου θύμισε Μπαχ

Βασικά αυτό ήταν

Δε στο είπα τότε

Το λέω τώρα

Το μυστικό παραμένει ασφαλές...

Ποιος κερδίζει;

memo

Κάτι για την ομορφιά και την απόπειρα
Για το άμεσο αντίκρισμα
Για τη βαθιά φιλοσοφία της επιφάνειας
Και το φθόνο της ελαφρότητας
Για τη νοσταλγία των φτηνών αρωμάτων που μυρίζουν ενδεχόμενα την άνοιξη
Για τις ανυποψίαστες εκθέσεις και τις εκ του ασφαλούς παρατηρήσεις στο σκοτάδι
Για τη συγκίνηση της (εκούσιας η ακούσιας) ανυπαρξίας
Για τον ίδιο δρόμο που αλλάζει κάθε φορά

Ολόκληρη λίστα για έναν περίπατο.

8 1/2 + 1/2

Μ' έναν τρόπο δικό μου εντελώς...το σεβάστηκα

Cripple and the Starfish

Mr. Muscle forcing bursting
Stingy thingy into little me, me, me
But just "ripple" said the cripple
As my jaw dropped to the ground

Smile smile
It's true I always wanted love to be
Hurtful
And it's true I always wanted love to be
Filled with pain
And bruises

Yes, so Cripple-Pig was happy
Screamed " I just compeletely love you!
And there's no rhyme or reason
I'm changing like the seasons

Watch! I'll even cut off my finger
It will grow back like a Starfish!
It will grow back like a Starfish!
It will grow back like a Starfish!"

Mr. Muscle, gazing boredly
And he checking time did punch me
And I sighed and bleeded like a windfall
Happy bleedy, happy bruisy

I am very happy
So please hit me
I am very happy
So please hurt me
I am very happy
So please hit me
I am very very happy
So come on hurt me

I'll grow back like a Starfish

I'll grow back like a Starfish

I'll grow back like a Starfish

I'll grow back like a Starfish

I'll grow back like a Starfish

I'll grow back like a Starfish

I'll grow back like a Starfish

I'll grow back like a Starfish

Like a Starfish...

Antony and the Johnsons (Looking forward to...)

Μεγάλη Παρασκευή

Κανείς και τίποτα που χρίζεται από την ανάγκη δεν ανασταίνεται στις μέρες μας.
Σε κάτι όμως πρέπει να προσκολληθεί η πατροπαράδοτη συνήθεια να γιορτάζουμε το πέρασμα απ’ το εδώ στο πάλι εδώ μας.
Κάποια ψευδαίσθηση θα βρούμε και φέτος να αλυσοδέσουμε στο βωμό της στέρησης με την παράκληση:

«Γύρνα αμνός γυμνός για να τραφούνε οι νηστεύσαντες…»

...στην άκρη της πόλης

Μια ζωή στο θόρυβο
Πνίγεται το δάκρυ
Και σωπαίνει...
Μια ζωή αθόρυβο
Σαν να μην υπάρχει
Ώσπου ξάφνου
κάποιο βράδυ
κυλάει σε μιας πόλης την άκρη…

Ασυγχρονία

"Εγώ ούτε σκιά δεν έχω. Εγώ δεν έχω τίποτα, είμαι ο μόνος που δεν έχω. Να, κοίτα, δεν έχω!" Έκλαιγε. Το δάχτυλο τεντωμένο πάνω στον άσπρο τοίχο, που ήταν άσπρος.
Έιχε σκοτεινιάσει, ανάψαμε το φως.
"Κασσάνδρα, έλα να ξαναδοκιμάσουμε".
Ανέβηκε πάνω στο σκαμνί, πέρασε το σχοινί γύρω απ' το λαιμό του, κι εγώ τράβηξα ξανά απότομα το σκαμνί κάτω από τα πόδια του.
Αυτή τη φορά ο Θείος Χαρίλαος άρχισε να πετάει μες στο δωμάτιο, κουνώντας και τα χέρια του για να πάρει φόρα.
Τότε είδα τη σκιά του που πετούσε πάνω στον τοίχο και του έκανε παρέα.
"Θείε Χαρίλαε, κοίτα, κοίτα!"
Αλλά τα μάτια του είχαν γίνει άσπρα και σκέφτηκα πως ποτέ δεν είχα δει τόσο ωραία σκιά, χόρευε πάνω στον τοίχο, κι ο Θείος Χαρίλαος, τα χέρια τεντωμένα, προσπαθούσε να την πιασει.

Μαργαρίτα Καραπάνου - "Η Κασσάνδρα και ο Λύκος"

Meine Herren, heute sehen Sie mich Gläser abwaschen

und ich mache das Bett für jeden.

Und Sie geben eine Penny und ich bedanke mich schnell

und Sie sehen meine Lumpen und dies lumpige Hotel

und sie wissen nicht mit wem Sie reden.

Bertlolt Brecht - Kurt Weill - "Die Dreigroschenoper" (Studio 54 NY - April 2006)

kalh arxh...

test ekthesews 1-2, 1-2

test
...
test
...

douleuei???

kalh arxh (Let the show begin)